ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดี ไม่รู้ว่าควรจะวางตัวยังไง

ไม่รู้ควรเริ่มยังไง ไม่รู้จริงๆ

เรื่องราวเก่าๆมันวนเข้ามาในหัว มันทำใ้ห้คิด....

คิดมากจนปวดหัว คิดจนไม่เข้าใจความรู้สึกของใจตัวเอง

....................................................

เกิดอะไรขึ้นนี่กูเป็นเหี้ยอะไร?

เป็นบ้าหรอ หรือสติกูไม่่ค่อยดี หรือเพราะกูคิดเรื่องพวกนี้มากไป

ไม่รู้จริงๆๆ อยากบ้าว่ะ อยากลืมทุกๆอย่างที่เกิดขึ้น

อยากอยู่คนเดียว..... เฮ้ออ อารมณ์นี้อยากไปทะเลว่ะ

อยากไปตะโกนโวยวาย อยากระบาย อยากร้องไห้แต่ก็ร้องไม่ออก

มันเป็นความรู้สึกที่ถ้าใครไม่เป็นก็คงไม่รู้ว่ามันอึดอัดแค่ไหน

การที่อยากร้องไห้ อยากระบาย แต่มันร้องไห้ไม่ออก

ทุกอย่างมันตื้อไปหมด...

เหมือนมันกำลังมีกำแพงมาล้อมตัวเราเอาไว้....

เหมือนคนเป็นใบ้พูดอะไรออกไปไม่ได้...

ทุกอย่างมันจุกอยู่ที่เดียว.......

ไหนใครเคยบอกว่า ฟ้าหลังฝน จะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นเสมอ

แต่ครั้งนี้ทำไมไม่เป็นอย่างที่เค้าว่ากันหล่ะ

ทำไมไม่มีอะไรดีขึ้น... ทำไม!!!!!

กิ๊ฟ...

มึงเคยรู้ความรู้สึกตัวเองบ้างไหม ว่าต้องการอะไร

เคยรู้ตัวบ้างหรือป่าวว่าตัวเองทำอะไรอยู่

เคยถามตัวเองบ้างไหม... ว่าต่อไปจะทำอย่างไร

เคยมองสิ่งที่เป็นอนาคตบ้างไหม ..

ทำไมมึงมองหาแค่ปัจจุบัน

เคยรักตัวเองบ้างไหม ?

เคยทำอะไรเพื่อตัวเองบ้างไหม ?

สิ่งที่เค้าเรียกกันว่า ความสุข มึงเคยได้เห็นหน้าตาของมันบ้างไหม ?

ทำไมกูถึงหาคำตอบจากคำถามโง่ๆพวกนี้ไม่ได้เลย

:(

ไม่อยากมีความรัก...

อยากอยู่คนเดียว อยากมีชีวิตสันโดด

เฮ้ออออออ ...

มันไม่เหลืออะไรแล้วจริงๆ คนที่เคยคิดว่าจะไว้ใจได้ เชื่อใจได้

ก็กลับไม่ใช่ ....

เค้ากลายเป็นคนที่ไม่คุ้นเคย...

กลายเป็นคนแปลกหน้า..

ขอบคุณจริงๆที่หลอกลวงกันมาตลอด

ขอบคุณที่ทำให้เข้าใจว่า กิ๊ฟควรทำตัวยังไง

เสียใจมากๆ ที่แกเป็นแบบนี้ ไม่เคยคิดเลยว่าคนที่กิ๊ฟรู้สึกดีด้วยมากขนาดนี้

จะมาเป็นคนที่หักหลังกิ๊ฟซะเอง ......

ไม่นึกเลยว่าแกจะทำได้ ....

แกพูดได้ว่า เรื่องแค่นี้เอง แกพูดได้.. แต่สิ่งที่แกทำ กิ๊ฟรับไม่ได้

ความรู้สึกกิ๊ฟมันผิดแปลกไปจากเดิมหมดแล้ว

มันกลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้อีกแล้วว

ขอโทษที่กิ๊ฟต้องทำแบบนี้ แต่กิ๊ฟทนต่อไปไม่ได้แล้ว

กิ๊ฟกลัว กลัวว่าวันนึงแกจะมาฆ่ากิ๊ฟ

กลัวว่าวันนึงถ้าเราฝืนคบกัน แกจะระแวงกิ๊ฟ กลัวทุกอย่างไปหมด

ความรัก คือความเื่ชื่่อใจ ความไว้ใจ

ไม่ใช่การทำแบบนี้ ..สิ่งที่แกทำ คือ แกรักตัวเอง

แต่..

คนเราทุกคนก้อต้องรักตัวเองกันอยู่แล้ว

ดูอย่างกิ๊ฟสิ เืลือกเดินออกมาแบบนี้ก็เพราะกิ๊ฟรักตัวเองนี่ล่ะ

ตอนนี้สิ่งที่ทำได้ดีที่สุด

ก็คือ "เพื่อนแก"

เพราะเพื่อน เราไม่มีวันเลิกกัน ไม่มีวันหนีกันไปไหน

เมื่อเราคิดถึงกัน เราพูดคุยกันได้ เมื่อเราเป็นห่วงกัน เราคุยกันได้เสมอ...

เพราะในความรู้สึกลึกๆ ...

"ยีนคนเก่าไม่เคยหายไปจากความทรงจำของกิ๊ฟเลย"

แต่ยีนคนปัจจุบัน

ถ้าเค้าอยากรู้จักกิ๊ฟก็อขอให้รู้จักกันในฐานะเื่พื่อนใหม่แล้วกัน

ต่อจากนี้ไป**

ถ้าจะไม่ค่อยได้เจอกันแล้ว มันก็คงเป็นเรื่องที่ไม่แปลก

อยากให้แกดูแลตัวเองด้วย ไม่อยากให้แกเครียดกับเรื่องไม่เป็นเรื่อง

แล้วก็หวังว่า แกจะตั้งใจเรียนให้จบอย่างที่แกได้สัญญากับกิ๊ฟไว้

ขอให้แกโชคดี ดูแลตัวแกเองด้วย....

ถ้าคิดถึงก็โทรหากันได้...

ขอบคุณนะสำหรับทุกสิ่งที่อย่างที่แกเคยทำใหกับกิ๊ฟ

สิ่งที่ดีๆ กิ๊ฟขอเก็บมันไว้ในความทรงจำ..

คิดถึงเพื่อนคนนี้เสมอ♥

... กิ๊ฟ

เพราะสิ่งที่กูเห็นมันฟ้องได้ว่า..

พวกมึงมันเลวได้ยิ่งกว่า สัตวเดรัชฉาน!

ชีวิตพวกมึงคงไม่ได้พบความสงบสุขหรอก

มึงต้องพจญอยู่กับความอัปปรี และตกนรกหมกไหม้....

สัด!!!!!!!!!! :(

ไม่ใช่คนเลวๆ..

ไม่ใช่คนจังไร

ไม่ใช่คนที่ทำอะไรแล้วไม่ติด

ไม่ใช่คนที่ทำอะไรตามความต้องการ หรือ เพราะอารมณ์

มนุษย์ทุกคนมีความเห็นแก่ตัวกันอยู่แล้ว

อยู่ที่มันจะมากหรือน้อยแค่นั้น -*-

ชัดๆป่ะ?

" จังไร "

เหงา ... เหงา  .... ไม่เคยรู้สึกอะไรมากมายขนาดนี้มาก่อน

เมื่อไหร่มันจะจบลง

อยากมีความสุข อยากยิ้มแบบคนอื่นเค้าบ้าง

เห้อออออออออออออออออ...

เหนื่อยใจว่ะ U_U

กูอยากมีคนที่เข้าใจกู คุยกับกูได้ทุกเวลา

อยากมีคนที่ทำให้กูยิ้มได้ ไม่ใช่คนที่คอยด่ากู

ทีมึงทำได้ ทีกู ทำไม่ได้ .....

ก็ให้มันรู้กันไปนะ :(

คนเราก็วัดแค่นี้หล่ะ !!!!!!!!!!

ที่เจอเรื่องแบบนี้ .. ไม่มีแรง ไม่รู้จะทำอะไรต่อ

ทั้งๆที่ก็รู้ว่า ทุกอย่างมันจบไปแล้ว

แต่ทำไม มันถึงรู้สึกแย่แบบนี้  ก็ไม่รู้ ...

ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น ไม่อยากได้ยินเรื่องแบบนี้จริงๆ

ได้แต่หลอกตัวเองไปวันๆ

ว่าไม่รู้สึก ว่าลืมได้  ว่าไม่คิด

แต่พอได้ยินเรื่องพวกนี้ทีไร มันก็ยิ่งทำให้นึกถึง ...

ซึ่งเราเองก้อไม่อยากให้เป็น

เมื่อไรเราจะกำหนด ความรู้สึกตัวเองได้

เมื่อไหร่จะทำทุกอย่างให้ตรงกับหัวใจ ?

เมื่อไหร่จะเดินไปในทางที่ถูกต้อง ?

เมื่อไหร่คนอย่างเรา จะได้มีความสุขแบบคนอื่นเค้าบ้าง ?

หรือเราทำเรื่องแย่ๆมาเยอะ

วันนี้เราถึงมีแต่ความทรมาน !!

แล้วเราเคยไปทำอะไรใคร ? เราไปทำร้ายใครเมื่อไหร่ ?

อยากรู้จริงๆ :(

ทุกลมหายใจเข้า ออก มีแต่ความ "ไม่เข้าใจ"

และมีแต่คำถามว่า "ทำไม ทำไม ทำไม"

อยากให้ตอนนี้คนทั้งโลกมาอยู่รอบตัวเรา

เราไม่อยากรู้สึกโดดเดี่ยวแบบนี้ ..

เราเหมือนถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว โลกมันกว้างใหญ่เกินไป

เราหาทางออกของตัวเองไม่เจอจริงๆ ...

ก็เป็นแค่หมาตัวนึงเท่านั้นแหล่ะ U_U"

เหนื่อยใจไปซะทุกอย่าง

บางทีคนเราก้อควรจะถอยมาพักบ้าง เมื่อเราเข้มแข็งมากพอที่จะเผชิญกับปัญหาได้

เราค่อยเดินหน้ากลับไปหามันอีกที ..

เกลียดตัวเองที่สุดเลยย สัดด!

U_U

เพราะเรา คิดเข้าข้างตัวเองว่า  ...

มันจะสามารถทดแทนกันได้ แต่ในความเป็นจริง

มันกลับไม่ได้ช่วยอะไรเลย 

คุณอาจจะคิดว่า เรื่องของความรู้สึกเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน

และเข้าถึงได้ยาก  ..แต่สำหรับคนบางคน มันกลับไม่มีทางที่จะเข้าถึงได้เลย

คุณเคยอดทน คุณเคยเฝ้ารออะไรนานๆไหม ?

ถ้าคุณเคย คุณจะรู้สึกได้ว่า มันทรมานมากแค่ไหนน

ยิ่งถ้าคุณมีเป้าหมายในการรอ .. รอ รอ และรอไปเรื่อยๆ

จนว่าวันนึง คุณรู้ว่า การรอคอยของคุณกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว

ทุกอย่างกำลังจะดำเนินไปอย่างสวยงามตามที่คุณคิด

แต่ในเวลาต่อมาไม่นาน คุณกลับพบว่า  ...

สิ่งที่คุณทำมาตลอดนั้น ไม่มีความหมายอะไรเลย

ไม่มีจริงๆ คุณจะทำอย่างไร ??

ฉันนั้นโชคดี ที่เราได้พบกัน

จากหนึ่งในร้อย หนึ่งจากในล้าน ได้มาร่วมทางเดิน

ให้หนึ่งใจฉันได้เจอกับรักดีๆ..